...een gedicht dat ik vrij snel vanuit mijn gedachten schreef... (1998)

Twee konijntjes zitten tussen de struiken
Hier groeien de worteltjes, ze kunnen het ruiken
Al hebben ze zo'n honger en willen ze eten
Dat mogen ze eventjes kunnen vergeten
Alle diertjes in de buurt zijn stil
Er dreigt gevaar, zo lijkt het verschil
Maar goed ook, dat ze hebben gewacht
Een gevaarlijke vos liep namelijk zijn wacht
Eventjes geduld gevraagd voor een heerlijke wortel
Weg met die vos met een staart als een borstel
Na enkele minuten werden de wortels gegeten
De konijntjes waren ze niet vergeten.